Woestijnsafari Dubai

Sandboarden is veel lastiger dan het er op filmpjes uitziet. Drie keer op mijn billen beland en toch de grootste lol van de hele vakantie gehad.

We waren met z'n vieren, de kinderen zijn acht en elf. Eerlijk gezegd zag ik op tegen het dune bashing, maar die twee zaten te gillen van plezier en wilden daarna meteen 'nog een keer'. We hadden bewust de lange variant met kamp genomen, omdat ze per se de valken en de kamelen van dichtbij wilden zien, en dat was precies goed. De paardenshow was voor onze jongste het hoogtepunt, voor mij de vuurshow aan het eind. Om even na half tien waren we terug bij het hotel en lagen ze allebei al te slapen in de auto. Tip voor gezinnen: neem de zeven uur. Alleen duinen en een kameel was voor kinderen te weinig geweest.

Mooie avond, maar één ster eraf omdat de gids alleen Engels sprak en ik dat bij het boeken over het hoofd had gezien. Mijn vader spreekt geen Engels en vroeg de hele tijd wat de gids over de valken en de bedoeïenen vertelde. Ik heb vertaald wat ik kon, maar de helft ging toch verloren.

Zelf quad rijden was de beste keuze. Helm op, korte uitleg en gas erop. De terreinwagen heb ik geen seconde gemist.

We namen de premium alleen voor het eten en daar heb ik geen euro spijt van. Het Marokkaanse buffet was mijn favoriet, en het brood vers van het bakstation aten we om en om met de grill tot er echt niets meer bij kon. Als afsluiter de telescoop: de kraters op de maan zo scherp dat de hele groep in de rij ging staan.

Tien jaar getrouwd, dus deze keer iets romantisch in plaats van adrenaline: kamelen bij zonsondergang. Eén kameel voor ons tweeën, mijn vrouw voorop, ik achterop, en de eerste minuten lagen we dubbel, want zo'n kameel doet bij het opstaan iets wat je echt niet ziet aankomen. Daarna werd het stil. Veertig minuten niets dan zand, licht en geschommel, tot we op een gegeven moment allebei niets meer zeiden. Het kamp zelf is behoorlijk toeristisch, veel programma en veel mensen, daar moet je van houden. Maar de karavaan zou ik elk stel aanraden.

De Heritage-safari, en ja, die is duur. Toch zou ik hem zonder twijfelen opnieuw boeken. Open Land Rover, een gids die de woestijn echt kent, oryxen op een paar tientallen meters van de wagen en geen enkele keer dat geslinger over de duinen. De gids sprak rustig en duidelijk Engels, ik verstond bijna alles.

Wij waren het vijfde hotel op de ophaalroute. Voor we de eerste duin zagen, waren we al een flink eind onderweg. De safari zelf was prima.

Overnachten in het kamp is echt een andere woestijn dan 's avonds. Zolang de dagjesmensen er zijn, is het druk, luid en kleurrijk, leuk, maar het blijft een programma. Als die weg zijn en de lichten uitgaan, wordt het zo stil dat je de wind door het zand hoort. We reden toen op kamelen naar een klein kampvuur verderop en leerden daar Arabische koffie zetten. Die van mij was niet te drinken, die van de gids perfect. De douche in het kamp was beter dan ik had verwacht, en de zonsopgang vanaf de rug van een kameel vergeet ik niet meer. Denk aan de kopie van je paspoort, daar vragen ze echt naar.

Kamelen in juli. Zou ik alleen nog eens doen als er geen andere datum was. Ze haalden ons een uur later op, dat hadden ze netjes van tevoren laten weten, maar in de duinen was het nog steeds bloedheet. Drink veel. De safari was top, maar in de winter moet het nog beter zijn.

Ik word al wagenziek in de bus, dus Land Rover in plaats van dune bashing. Beste beslissing: geen last van mijn maag en wel gazellen.

Mijn eigen fout, maar misschien heeft iemand er iets aan: ik boekte de goedkope variant van vier uur en snapte pas in de auto dat kamp, barbecue en show alleen bij de lange zitten. Het stond er gewoon, ik had er compleet overheen gelezen. Dune bashing was wild, sandboarden grappig, de kameel rustig, en aan het eind thee en dadels in een tent. Alleen dat diner onder de sterren dat ik de hele tijd voor me zag, dat was er dus niet. Vandaar vier sterren, en die zijn eerder voor mij dan voor de tour. Volgende keer zeven uur, geen discussie.

Quad rond het middaguur in januari: perfect weer, geen vuurshow, en niemand van ons die dat erg vond.

Drie generaties, mijn ouders zijn allebei boven de zeventig. De kameel lieten ze schieten, omdat dat boven de zestig wordt afgeraden, en ze bleven met een glas thee in het kamp. Maar het dune bashing heeft mijn vader wel gedaan, en hij was laaiend enthousiast. Nu vertelt hij het aan iedere buurman.

We wilden met ons zoontje van vier de kameeltocht bij zonsondergang doen en zagen pas bij de tweede keer lezen dat kinderen onder de vijf daar niet op de kameel mogen. We hebben omgeboekt naar de klassieke safari van zeven uur, daar mocht hij samen met mij op de kameel en was hij in de zevende hemel. Lees de beperkingen goed, ze staan helemaal onderaan.

Premiumsafari, goed eten, mooie shows. Maar het was echt druk in het kamp, je merkt dat er elke avond honderden mensen doorheen gaan. Zoek je een eenzame woestijn, dan zit je hier verkeerd. Wil je een goed georganiseerde avond met veel te doen, dan zit je perfect.

Mijn dochter van vijftien legde tijdens het dune bashing voor het eerst in maanden uit zichzelf haar telefoon weg. Alleen daarom al vijf sterren.

De belangrijkste tip staat gewoon in het aanbod en die hebben we natuurlijk genegeerd: vooraf niets eten. Mijn man had 's middags flink toegeslagen bij het hotelbuffet en had het bij de tweede duin zwaar. Ik had niets gegeten en vond het geweldig. Hij vond vooral de barbecue daarna geweldig.